10 najciekawszych samochodów, które znaleźliśmy w fascynującym muzeum samochodów Prototyp w Hamburgu

Porsche zbudowane na bazie Beetle, pierwszy samochód F1 Michaela Schumachera i jeden niesławny 911 to tylko początek.

Co jakiś czas natrafia się na muzeum samochodów, które jest całkowicie nieoczekiwane, zarówno pod względem lokalizacji, jak i zawartości. Automuseum Prototyp w Hamburgu, Niemcy, jest jednym z takich miejsc. Ta prywatna kolekcja znajduje się w jednym z pięknych starych budynków przemysłowych z cegły, które przetrwały intensywne bombardowania Hamburga podczas II wojny światowej, miasta, które jest głównym portem handlowym od ponad 830 lat. To niewielka grupa – około 50 samochodów – która koncentruje się głównie na pojazdach powojennych, ale Prototyp zawiera również rzadkie prototypy samochodów niemieckich oraz wybór niemieckich samochodów wyścigowych. Oto niektóre z najciekawszych eksponatów.

VW 39

Można by się spodziewać, że niemieckie muzeum samochodów będzie miało Volkswagena Beetle. Ale ten Beetle jest bardzo wyjątkowy. To nie Volkswagen, lecz Porsche, jeden z zaledwie 14 prototypów, które zostały zbudowane w zakładzie Porsche w Stuttgart-Zuffenhausen w 1939 roku i jedyny, który przetrwał wojnę. Ten samochód, o numerze podwozia 1-00003, był wyposażony w silnik opracowany dla ultra-aerodynamicznego samochodu wyścigowego Porsche Type 64 Berlin-Rzym, który generował 32 KM (zamiast standardowych 23,5 KM), co pozwalało mu osiągnąć maksymalną prędkość 145 km/h. Często był prowadzony przez Ferdinanda Porsche między Zuffenhausen, zakładem Volkswagena w Wolfsburgu (wówczas jeszcze w budowie) i Berlinem.

Porsche Type 356/2 Gmünd Coupe

Pierwsze 52 Porsche, które kiedykolwiek powstały, zostały zbudowane w przekształconej tartaku w miasteczku Gmünd w Austrii. I to jest jeden z nich. Produkowane w latach 1948-1950 Gmünd Porsches – odległa lokalizacja została pierwotnie wybrana przez Ferdinanda Porsche w 1944 roku, aby uchronić się przed alianckimi bombardowaniami Stuttgart – miały ręcznie wykonane aluminiowe nadwozia. 356s produkowane w Zuffenhausen od kwietnia 1950 roku miały stalowe nadwozia wykonane przez stuttgarckiego producenta nadwozi Reutter, którego Porsche nabył w 1963 roku. Gmünd 356/2 ważył od 617 do 644 kg, prawie 131 kg mniej niż stalowy samochód, co pozwalało jego silnikowi o mocy 40 KM osiągnąć prawie 145 km/h.

BMW Tropen-Isetta Cabrio

BMW postawiło na drogie samochody luksusowe, gdy Niemcy odbudowywały się po chaosie i zniszczeniach II wojny światowej, a w połowie lat 50. zaczęło tracić pieniądze. Aby przetrwać, w 1954 roku zawarło umowę z włoską firmą Iso na budowę wersji samochodu Isetta. BMW wyprodukowało ponad 160 000 tanich i radosnych Isetta, aż do zakończenia produkcji w 1962 roku. Ale tylko 12 egzemplarzy tej „Tropikalnej Isetty” kabriolet, wersji przeznaczonej dla Południowej Afryki, kiedykolwiek powstało. Ten ma „duży blok” silnika 295cc wprowadzonego w 1957 roku (wcześniejsze Isetty miały silniki 247cc). Generował 13 KM i mógł przyspieszyć małe BMW do zawrotnej prędkości 88 km/h.

Goliath GP700 Sport

Goliath został założony w 1928 roku przez Carla Borgwarda, który po II wojnie światowej również budował samochody pod własnym nazwiskiem, najbardziej znany Borgward Isabella sprzedawany w USA w latach 1955-1960. Model GP700 Sport z 1952 roku, z nadwoziem od berlińskiego producenta Rometsch, oparty jest na sedanach Goliath GP700, które zadebiutowały w 1950 roku. Posiada silnik dwucylindrowy, dwusuwowy, umieszczony poprzecznie, który napędza przednie koła. Bezpośredni wtrysk paliwa Bosch – debiutujący lata przed tym, jak system pojawił się w Mercedes-Benz 300SL – zwiększył moc jego silnika o pojemności 845cc do 29 KM. GP700 Sport był również jednym z pierwszych samochodów na świecie z pełną synchronizacją w czterobiegowej manualnej skrzyni biegów. Zbudowano tylko 26 egzemplarzy.

Meyers Manx

Trochę Kalifornii w sercu Hamburga. Ten Meyers Manx został zbudowany w San Diego w 1967 roku, wykorzystując podzespoły z Volkswagena Beetle z 1960 roku, a ponieważ twórca Manxa, Bruce Meyers, nie zaczął umieszczać identyfikatorów na swoich zestawach do 1968 roku, znany jest jako model „pre-tag”. Lekki, prosty i przyjemny w prowadzeniu, idealny do jazdy wzdłuż plaży lub skakania po pustyni, Meyers Manx uchwycił ducha popkultury Kalifornii późnych lat 60. B.F. Meyers & Co zbudowało 5 280 zestawów między 1965 a 1971 rokiem, ale zaprzestało produkcji Manxa po przegranej sprawie sądowej, w której sędzia orzekł, że projekt nie może być opatentowany. Do tego czasu sprzedano szacunkowo 250 000 klonów Manxa.

Porsche 911 Carrera RSR 3.0

To Porsche 911 3.0 RSR jest jednym z 15 zbudowanych na inauguracyjny cykl IROC (International Race of Champions) odbywający się od października 1973 do lutego 1974 roku. To, że ten samochód w kolorze Sahara Beige zajął pole position na otwierający wyścig dzięki mistrzowi świata F1 z lat 1972 i 1974, Emersonowi Fittipaldi, normalnie nadawałoby mu dużą wartość historyczną (został jednak przesunięty na koniec stawki po spóźnieniu się na spotkanie kierowców w dniu wyścigu). Ale to, co naprawdę czyni go jednym z bardziej interesujących 911 RSR, to fakt, że był później własnością kolumbijskiego barona narkotykowego Pablo Escobara.

Porsche 356 1500 S Cabriolet Deluxe

Dzięki wysiłkom i intuicji nowojorskiego importera Maxa Hoffmana, sprzedaż małego Porsche 356 w USA rosła w latach 50. XX wieku. W kręgach Porsche Hoffman, który również doprowadził do budowy Mercedes-Benz 300SL i pięknego roadstera BMW 507, jest najlepiej znany z pomysłu na odchudzone 356 Speedster w 1954 roku. Ten model 356 1500 S Cabriolet Deluxe na rynek amerykański powstał rok przed tym samochodem, ale wpływ Hoffmana jest widoczny w zastosowaniu silnika S o mocy 70 KM zamiast standardowego silnika o mocy 55 KM oraz luksusowych wykończeniach wnętrza, takich jak skórzane fotele i grubsze dywany. Zbudowano tylko 394 sztuki.

VW Plattenwagen

VW Plattenwagen — nazwa oznacza ciężarówkę z płaską skrzynią — została złożona przez pracowników fabryki Volkswagena w 1946 roku, aby transportować części i sprzęt po rozległym zakładzie w Wolfsburgu. Zbudowana na platformie Beetle (kierowca siedział nad silnikiem), ten prymitywny pojazd zainspirował jeden z najważniejszych modeli Volkswagena, jaki kiedykolwiek powstał. Po zobaczeniu Plattenwagen transportującego części po Wolfsburgu w 1947 roku, holenderski importer VW Ben Pon dostrzegł potencjał w pojazdach użytkowych i słynnie naszkicował furgonetkę z przednim sterowaniem, zawieszeniem Beetle i silnikiem oraz skrzynią biegów zamontowanymi z tyłu. Pomysł wprowadzono do produkcji w 1950 roku jako VW Transporter Typ 1, którego wersję z 1958 roku można zobaczyć w tle.

Mercedes-Benz 280 GE

To nie linia dachu landau czy ikoniczne felgi BBS sprawiają, że ten Mercedes-Benz 280 GE z 1983 roku jest interesujący. To, kto był jego właścicielem. Ten G-Wagen został zakupiony w Berlinie przez tajną firmę i wysłany do berlińskiego producenta nadwozi Rometsch, który przekształcił go w pojazd myśliwski. Całkowity koszt samochodu i przeróbki wyniósł około 160 000 dolarów. Samochód został następnie potajemnie wysłany do swojego bogatego nabywcy, komunistycznego dyktatora NRD Ericha Honeckera, który używał go do polowań w okolicach Berlina. Cała nomenklatura Mercedes-Benz — każda gwiazda i wszelkie napisy — została usunięta z samochodu, rzekomo aby nikt nie wiedział, że Honecker jeździ pojazdem wyprodukowanym w dekadenckim zachodzie.

Jordan 191

Ten samochód zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. Trzydzieści pięć lat temu stałem przy Eau Rouge i obserwowałem młodego Michaela Schumachera, który ustawił ten Jordan 191 na siódmym miejscu na starcie do 1991 roku Grand Prix Belgii na szybkim i wymagającym torze Circuit de Spa-Francorchamps. To był pierwszy raz, kiedy Schumacher zasiadł za kierownicą samochodu F1, nigdy wcześniej nie ścigał się w Spa, a piękny Jordan był uważany za samochód średniej klasy, w najlepszym razie. Niestety, sprzęgło Jordana zepsuło się na pierwszym okrążeniu wyścigu. Ale wiedziałem, że już byłem świadkiem niezwykłego talentu w akcji. Schumacher zdobył później 91 zwycięstw w wyścigach i siedem tytułów mistrza świata. Jednak nigdy więcej nie prowadził Jordana, podpisując umowę na jazdę dla zespołu Benetton F1 w następnym tygodniu.