2007 Holden Commodore SSV to Zakazany V-8 Sportowy Sedan, o Którym Amerykanie Wciąż Myślą

Flagowy model V-8 marki Holden pokazał, jak blisko Pontiac był do spełnienia oczekiwań entuzjastów.

[Ta historia pierwotnie ukazała się w kwietniowym wydaniu MotorTrend z nagłówkiem „Czarodziej z Oz.”] To oficjalne: Zastępca Pontiac Grand Prix — nazwany G8 — będzie pochodził z Holdena, dumnie i odważnie australijskiej marki GM. Zaufajcie nam, to dobra wiadomość. Jak po raz pierwszy ujawniliśmy w naszym artykule okładkowym z października 2006 roku, ten odważny sportowy sedan reprezentuje powrót do oferty z napędem na tylną oś, manualną skrzynią biegów i wyborami silników, które sprawią, że zapomnicie o dzisiejszych letnich, ulubionych modelach z wypożyczalni.

Czy Pontiac próbował importu z ograniczoną ofertą z GTO, który właśnie zakończył produkcję? Tak. Niezależnie od tego, czy podobał Ci się nowoczesny Goat — nam się podobał — nie wyciągaj zbyt wielu wniosków na temat G8 z tego doświadczenia. Ostatni model jest rozwijany na globalnej architekturze podwozia General Motors, stworzonej od podstaw, zwanej Zeta (wersja Holdena nazywa się VE w Australii). To inny kangur niż jakiekolwiek wcześniejsze projekty transplantacji GM z Australii do USA.

Platforma, Którą GM Zbudował Dla Entuzjastów, A Nie Dla Wypożyczalni

Linia Commodore to serce marki Holden. Poprzednia generacja była najlepiej sprzedającym się modelem przez prawie dekadę. GM zainwestował około 800 milionów dolarów amerykańskich w jej zastępstwo, które zadebiutowało w Australii latem zeszłego roku z pozytywnymi recenzjami. Oprócz ujawnienia wersji Pontiac na wystawie motoryzacyjnej w Chicago, będzie ona stanowić podstawę dla sedanów Vauxhall w Wielkiej Brytanii i Opli w Niemczech. Co ważniejsze dla głodnych mocy Amerykanów, stanowi fundament dla odrodzonego Chevroleta Camaro, a jesteśmy pewni, że to samo dotyczy przyszłego Impala SS.

Na rozstawie osi wynoszącym 291 cm, ogólny rozmiar i pakowanie VE sprawią, że pomyślisz o serii 5; sprawdź kształt tylnego okna. Design Commodore jest czysty i muskularny, z nadwoziem w kształcie klina i mocnymi nadkolami. Znajdziesz tu dobre rzeczy: super sztywna struktura podwozia, niezależne zawieszenie z przodu i z tyłu, hamulce tarczowe na cztery koła, wspomaganie kierownicy z przekładnią zębatą oraz możliwość dostosowania i wyposażenia samochodu do podstawowego transportu lub do palenia opon.

Początkowo Pontiac zaoferuje model G8 w 2008 roku w dwóch wersjach, w zależności od wyboru napędu. Standardowy model, prawdopodobnie nazwany G8 GT, będzie napędzany przez znany silnik V-6 o pojemności 3.6 litra, 24-zaworowy, DOHC aluminiowy, o mocy około 260 koni mechanicznych. Będzie dostępny z wyborem sześciobiegowej manualnej skrzyni biegów lub pięciobiegowej automatycznej. Typy 545i na budżecie skierują się prosto do wersji z silnikiem V-8 LS2, która prawdopodobnie będzie nosić nazwę G8 GTP. Oznacza to również znany silnik 6.0-litrowy, całkowicie aluminiowy, z górnym zaworami, podobny do tego z GTO. Wybierz między sześciobiegową manualną a znakomitą sześciobiegową automatyczną skrzynią biegów GM, która oferuje standardowy tryb jazdy, tryb sportowy i kontrolę manumaticzną. Ostateczne parametry nie zostały jeszcze ustalone, ale oczekuj około 360 koni mechanicznych.

Ponieważ nie będziemy testować G8 przez jakiś czas, udaliśmy się do Australii w poszukiwaniu czasu za kierownicą. Nasz Commodore SS V — promienny w swoim metalicznym pomarańczowym kolorze Ignition Orange — był wyposażony w silnik V-8 (362 konie mechaniczne w wersji Holden), manualną skrzynię biegów i opcjonalne 19-calowe felgi. To najwyższy model Commodore, nie licząc jeszcze bardziej wydajnych modeli HSV (Holden Special Vehicles, analogicznych do SVT Chryslera lub AMG Mercedesa). SS V ma również standardowe skórzane wykończenie, automatyczną klimatyzację, komputer pokładowy i szereg innych detali, które są opcjonalne lub niedostępne w niższych wersjach.

Jakie To Uczucie Mieć 362 Konie Mechaniczne Na Australijskich Drogach

Jeśli doświadczenie jazdy SS V przypomina jakikolwiek inny samochód, to jest to poprzednia generacja M5. Ten ikoniczny sedan sportowy miał zbliżone wymiary do nowego Commodore i również był wyposażony w sześciobiegową skrzynię, 400 koni mechanicznych oraz wspaniale wyrafinowane podwozie. Dźwięki wydobywające się z czterorurowego wydechu SS V przypominają Cadillac CTS-V. Przyspieszenie jest mocne, a moment obrotowy dostępny w szerokim zakresie obrotów. Australijskie magazyny podają czasy przyspieszenia od 0 do 100 km/h na poziomie około 5,7 sekundy, co nie jest tak szybkie jak w przypadku mocniejszego GTO czy CTS-V, ale z pewnością jest godne uwagi. Sprzęgło działa płynnie i progresywnie, a dźwignia zmiany biegów jest czysta i pewna w przełączaniu. Jak w przypadku większości sześciobiegowych skrzyń GM, szósty bieg jest prawie zbyt długi, ale umożliwia łatwe, szybkie podróżowanie. Przekładnia i przełożenia tylnego mostu wydają się odpowiednie do naszych warunków drogowych i nie powinny wymagać wielu poprawek, jeśli w ogóle.

Kierownica to prawdziwa przyjemność. Jest dobrze wyważona i zapewnia odpowiednie odczucie drogi. Skręt jest ostry i natychmiastowy, a przy uderzeniach w nierówności w zakręcie nie występuje efekt „bumpsteer” — coś, co również nie wymaga poprawy. To samo można powiedzieć o hamulcach: Odczucie pedału regulującego duże tarcze jest solidne, a ABS, Elektroniczna Dystrybucja Siły Hamowania, Elektroniczna Pomoc Hamulcowa i kontrola trakcji są standardem we wszystkich Commodore. Mamy nadzieję, że wszystkie te funkcje zostaną przeniesione na wersje Pontiac.

Podwozie to wyrafinowany element, który wydaje się być połączeniem niemieckich i premium amerykańskich ofert. Jak można się spodziewać, agresywne 19-calowe koła są wrażliwe na warunki nawierzchni. Na gładkim asfalcie SS V ma dobrze kontrolowaną, ale komfortową jazdę. Gdy nawierzchnia staje się zła, jakość jazdy nieco cierpi, a hałas drogowy wzrasta. Standardowe 18-calowe koła zapewniłyby bardziej komfortową jazdę, ale nie zamienilibyśmy ich na ostre reakcje i świetny wygląd 19-calowych.

Wewnątrz jest dużo miejsca, a ergonomia również jest dobra, chociaż nie wszyscy są przyzwyczajeni do przełączników okiennych tuż za dźwignią zmiany biegów. Hamulec ręczny ukrywa się w kształcie dolnego konsoli. Wewnątrz było kilka niedokładnych dopasowań paneli (nasz tester był wczesnym samochodem prasowym), a także okazjonalny kawałek twardego, półtaniego plastiku — tego samego, za co krytykujemy GM w niektórych amerykańskich produktach.

Dlaczego to jest sedan, którego wciąż życzymy sobie w Ameryce

Ale to, co jest ważne dla entuzjastów jazdy, takie jak podwozie i układ napędowy, Holden doskonale opanował. Cena bazowa SSV w Australii wynosi około 42 000 dolarów amerykańskich, chociaż podejrzewamy, że Pontiac będzie musiał zejść poniżej tej kwoty, aby to zadziałało tutaj. Nasza prognoza to cena bazowa dla V-8 G8 w wysokości 35 000 do 36 000 dolarów w 2008 roku.

Patrząc w przyszłość poza wprowadzenie G8, znajdujemy model GXP, który może dzielić niektóre komponenty z wcześniej wspomnianymi HSV. Słyszymy, że wersja wyczynowa 6,2-litrowego V-8 GM, wprowadzona w tegorocznym Cadillac Escalade, powinna mieć co najmniej 400 koni mechanicznych. Nasza stawka to bardziej 425. A z tym powinny przyjść jeszcze bardziej agresywne koła, zawieszenie i osłony nadwozia. Hej, Holden: Dzięki, koledzy.

Holdeny w Ameryce

Niektóre rzeczy działały, a inne nie. Cadillac Catera z lat 1997-2002 był minimalnie przerobionym sedanem Opel Omega, bliskim kuzynem poprzedniej generacji Holden Commodore. Chociaż był drogi, a jego wydajność, dynamika i luksusowe wyposażenie nie spełniały standardów premium, Catera otworzyła umysły ludzi na koncepcję mniejszego, sportowego Cadillaca. Jego następcą był CTS, który odniósł wielki sukces.

Jury wciąż się zastanawia, czy GTO z lat 2004-2006, promowane przez szefa GM Boba Lutza i opracowane na podstawie coupe Holden Monaro, było właściwym posunięciem. Nie sprzedało się w prognozowanych ilościach, ale przywróciło substancję do twierdzeń o wydajności Pontiac. Niektórzy uważają, że stylizacja nie była przekonująca jako GTO. Jednak był to najtańszy samochód o mocy 400 koni mechanicznych na rynku i wciąż pozostaje ulubieńcem w garażu Motor Trend. Z niecierpliwością czekamy na następny model, zaprojektowany specjalnie na rynek amerykański na nowej platformie VE.