Nasz roczny Subaru Outback Wilderness przeszedł test podróży

Sześciogodzinna jazda z Los Angeles do San Francisco ujawniła niespodziewaną stronę wytrzymałego wagonu Subaru.

Podróże drogowe mają sposób na ujawnienie wszystkiego, co kochasz — i czego nie lubisz — w samochodzie. Im dłużej spędzasz czas za kierownicą, tym bardziej zaczynają się liczyć drobne szczegóły, takie jak komfort siedzeń po godzinach spędzonych na autostradzie, jak łatwo jest nawigować w systemie infotainment w ruchu, czy jest wystarczająco dużo miejsca wewnątrz, aby ludzie i bagaże mogły współistnieć w pokoju. Kiedy nadszedł czas, aby przejechać naszym długoterminowym Subaru Outback Wilderness 2026 z Los Angeles do San Francisco, zwróciliśmy szczególną uwagę na to, co codzienna jazda może ukrywać.

Ku naszemu zaskoczeniu, Subaru poradziło sobie z podróżą bez zarzutu. Długie jazdy zazwyczaj ujawniają przynajmniej kilka irytacji, ale Outback Wilderness pozostał gładki, komfortowy i imponująco cichy przez całą sześciogodzinną podróż. To, co mogło przerodzić się w męczącą jazdę po autostradzie 5, zamiast tego wydawało się relaksujące i bez wysiłku za kierownicą.

Mój brat dołączył do mnie w podróży i obaj byliśmy pod wrażeniem komfortu Outbacka na długich trasach. Fotele oferowały dużo amortyzacji, nie stając się męczące po godzinach spędzonych na drodze, a kabina pozostawała przyjemnie odizolowana dzięki solidnej izolacji akustycznej, która skutecznie blokowała hałas wiatru i dźwięki z terenowych opon.

Silnik Subaru o pojemności 2,4 litra z turbodoładowaniem, o mocy 260 koni mechanicznych i 377 Nm momentu obrotowego, okazał się więcej niż wystarczający na długą trasę na północ. Niezależnie od tego, czy włączaliśmy się do ruchu na autostradzie, czy wyprzedzaliśmy wolniejszy ruch na nieskończonych odcinkach autostrady 5, Outback dostarczał moc pewnie i bez wahania. Odpowiedź na gaz była szybka i liniowa, a skrzynia biegów dobrze radziła sobie z utrzymywaniem silnika w optymalnym zakresie obrotów, nie stając się przy tym uciążliwa ani monotonna.

Jakość jazdy była kolejnym miłym zaskoczeniem, zwłaszcza biorąc pod uwagę bardziej wytrzymałą, terenową misję wersji Wilderness. Jej adaptacyjne zawieszenie z łatwością pochłaniało niedoskonałości nawierzchni, utrzymując ostre uderzenia i hałas drogi z dala od kabiny. Efektem była miękka, stabilna jazda, która momentami bardziej przypominała luksusowy crossover niż podniesione SUV-y przeznaczone do przygód.

Po przyjeździe do San Francisco, Outback nadal robił wrażenie. Przyjaciele podróżujący z nami byli szczerze zaskoczeni przestronnymi tylnymi siedzeniami Subaru. W pewnym momencie spędziliśmy cały dzień jeżdżąc po mieście z pięcioma dorosłymi i bagażami, a kabina nigdy nie wydawała się ciasna ani niewygodna.

Powinniśmy również wspomnieć, że przed wyruszeniem w podróż wyłączyliśmy większość alertów EyeSight. Monitor kierowcy Subaru czasami może być zbyt wrażliwy, czasami sygnalizując, nawet gdy kierowca po prostu nosi okulary przeciwsłoneczne polaryzacyjne. Wyłączenie go sprawiło, że jazda była znacznie bardziej relaksująca. Doceniamy nacisk na bezpieczeństwo, ale istnieje cienka granica między pomocną technologią a systemami, które stają się rozpraszające za kierownicą.

Ogólnie rzecz biorąc, po podróży pozostaliśmy pod wrażeniem Outbacka Wilderness. Jego gładka jazda, cicha kabina i przemyślane funkcje komfortu zamieniły to, co mogło być rutynową sześciogodzinną jazdą, w łatwą i przyjemną podróż drogową. Kiedy wróciliśmy do domu, Subaru udowodniło, że jest znacznie bardziej dopracowane, niż początkowo się spodziewaliśmy.